هميشه دوست داشتم صداي را بشنوم كه مرا به زندگي باز گرداند... هميشه دوست داشتم اوايي را بشنوم كه مرا به بهار پيوند بزند نگاهي را ببينم كه احساس دلم را بخواند و كسي باشد كه مرا تنها بخاطر خودم بخواهد  فقط خودم  چشم و دلم دوست ارزوهاي من شدن... قلبم فريبه خیلی ها را نخورد... نگاهم جلوه ي اراسته دروغ را فهميد... و خيلي ها را نديد. عاقبت همان شد كه ميخواستم. گل شقايق را دوست داشتم. امد به نزدم و عجيب ماندگار شد در دلم